Son Topkapı Sarayı konseri vakasının gerçek kahramanı Kültür Bakanı Ertuğrul Günay oluverdi.

Hayat tuhaf...

Genco Erkal ile Fazıl Say, bakanımızın gözünde

"Nazım'ın sırtından para kazananlar" iken, İdil Biret "Çaykovski'nin sırtından para kazanan" olarak damgalanmadı! Ne büyük gelişme... Ne sevindirici...

Yontma taş devrinden, cilalı taş devrine terfi etmemizi kutlayalım madem öyle...

Kahraman Kültür Bakanı…

Gününe göre...

Şunu da eklemek gerek; İdil Biret'in televizyon programındaki konuşmasında "Beni sadece konserim ilgilendirir, organizasyon ve diğer her şey değil" demiş olması da sanatçılar ve sanatseverler camiasında hafif bir düş kırıklığı yaşatmıştır. Sonuçta, konseri çalan kadar, gelip dinleyenleri de unutmamak gerekmekte.

Müzik insanlar için... Bunun yarınları da var... Bizler de varız... Sizler de varsınız...

Besteleyeni, yorumlayanı, dinleyeni, eleştireni, konseri organize edeni ile biz bir bütünüz...

Elbette ki; İdil 'in de diğer tüm sanatçıların da ilk ve en önemli sorumlulukları sanatlarıdır.

Burada çok haklı...

Ama bu "ilk sorumluluk" "tek sorumluluk" değil, hayattaki...

İdil hanım, Topkapı konseri protestolarını, " fazla enerjik" diye yorumladı televizyonlarda.

"Az enerjik" olsa kabul edecek miydi bu protestoyu? Ben anlayışla karşılamaktayım;

Şaşkınlıktan çoğumuz ne söyleyeceğimizi unutuyoruz bu olaylarda...

Onun piyanist olarak ,"bir büyük usta", 1940'ların dünyadaki "harika çocuğu", "yüzyılın yeteneği" olduğunu ve de Türk halkına çok artı puanlar hediye etmiş olduğunu defalarca vurguladım. Hep de arkasında duracağım.

Dönelim asıl konumuza...

Toplumdaki birbirine çok zıt kutupların yakınlaşmaları, hata düzeltmeleri elbette ki sağlıklıdır.

Keşke her defasında olsa...

Ve yarınlarımıza tamamen güvenebilsek hiç bir kaygı duymadan...

Samimi olarak merak ederim... İsterim...

Alperen ocakları temsilcileri ile İdil Biret'in Topkapı Sarayı’nda buluşması, İdil Hanım’ın kendi yaklaşımıdır, kendi kararıdır.

Bir özrü kabul etmiştir, şans tanımıştır, bu bence iyidir, insancadır...

Ama bu özür, orada incinmiş herkesi (bilet alan 1700 kişiyi mesela) kapsama alanına alan bir özür müydü?

"İdil Biret, bu detayı da unutmasaydı keşke" diye hayıflananların sayısı az değil ...

Evet, hatasını düzeltmek isteyen her bireye, o şans tanınmalıdır. Burası doğru.

İdil Hanım’ın, hiç alışık olmadığı bu tür olaylardan, kendisinin basın mensuplarınca her gün her saat aranmasından yorgun düştüğünü ve bu sebepten ötürü bir an önce olayı sonuçlandırmak üzere "tatlıya bağladığını" hissettim.

Hiç bir sanatçının da saçma sebeplerden hakkı yenmemelidir.(Değil mi Sayın Ertuğrul Günay?)

Oradaki protestonun asıl amacını da tam anlayamadı kimse. İdil Biret mi? Konser mi? Batı müziği mi? Şarap içilmesi mi? Sarayda şarap içilmesi mi?

Cevabı ise "tepkinin milli sanatçı İdil Biret'e olmaması"...Olay tatlıya bağlandı...

Topkapı Sarayı müdürü İlber Ortaylı, Saray avlusunda tabi ki konser yapmaya devam edeceklerini müjdeledi.

"Peki ya bir kokteyl verilmesi durumunda şarap içmek yine mümkün olacak mı?" sorusunu ise yanıtsız bıraktı...

Alperen ocakları temsilcisinin elinde "İdil Biret kitabı", İdil Biret'in elinde "Muhsin Yazıcıoğlu kitabı" ,"ziyaret" sırasında beraber çektirdikleri o tarihi fotoğraf ,yarınlara kalacak olandır.

Pozitif bir gelişme olarak mı?

Buna bir cevap bulmak, bir çok aydın insan için hayli zor...

Pozitif şeyleri sabırla bekleyip, yaşayarak yargılayabiliriz çünkü...

Dünya hali enteresan, İdil Biret'i çocukluk yıllarında, hocası -efsanevi alman piyanisti-Wilhelm Kempff' ile beraber çektirdiği aşağıdaki fotoğraf ile hatırlarız bir de...

Ertuğrul Günay'ı da tutmadığı sözleriyle... İnandırıcı olamamasıyla... Kırdığı kalplerle...