Recep Tayyip Erdoğan, duygu sömürüsü, din sömürüsü üstadı. Referandumda evet dedirtmek için, her yörenin özelliğine ve beklentilerine göre, duygu sömürüsü yapıyor... Bunun en fazlası  “Başörtüsü” üzerinden din sömürüsü; İmam Hatip belagatiyle bunu çok iyi yapmakta... Önceki gün, Diyarbakır’da komşu yörelerden getirilmiş yirmi bin kadar kişiye, evet dedirtmek için başarılı bir şov sahneye konmuştu!.. Konuşmadan evvel ortamı hazırlayan anonslar ve belirlenmiş noktalarda, ayarlanmış alkışlarla!
Erdoğan başarılarını anlattı, gelecek için büyük vaatlerde bulundu... “Ne mutlu Türküm diyene” demesini beklemiyorduk, ama tahmin ettiğim gibi,  “Kürt kardeşlerine”, hiç olmazsa “Türk Milleti”  diyemedi.
Erdoğan’ın becerisi, her yörede ayrı konuşması ve yerel nabızlara göre şerbet vermesi!
Aslında acı olan, Erdoğan’ın bu yöntemi Türkiye’nin bölünmüşlüğüne hizmet ediyor... TC Başbakanı, Doğu ve Batı arasında uçurumu doldurmak bir tarafa, derinleştiriyor! Uçurumu kaldırmak, devlet adamlığı iradesi ister! Nerede?
Ana tema
Diyarbakır konuşmasındaki ana tema  “12 Eylül sömürüsü”  idi... Ve bunun üstünden açıkça Türk Ordusu’ndan şikâyet, orduyu halka gammazlamak!... Ordu hep yollarını kesmiş!
Anayasa paketinde 12 Eylül sorumlularının yargılanması, “Paket” hapının tatlandırılarak yutturulması! Hemen hemen herkesin kolaylıkla yutacağı bir hap!
Diyarbakır Cezaevi
12 Eylül döneminin sembol olmuş, hakikaten dehşetengiz “Diyarbakır Cezaevi” ni -bu işkenceler evini- Erdoğan, yeni cezaevi inşa edilince, herhalde dinamitlerle, havayifişekler attırarak yıktıracak. Ne var ki, Diyarbakırlılar bu binanın müze olmasını istiyorlarmış... TSK’ya karşı bir anıt olarak! Seyit Rıza’ya anıt dikilirse neden olmasın!
Erdoğan, Diyarbakır Cezaevi’ni yıkmadan önce acılar binası Silivri Cezaevi’ni de yıksa... Günümüzde, kendi desteğiyle devam eden “Ergenekon sürecini” bitirse... Ne gezer; bu sürecin savcısı bizzat kendisi! Keşke, hiç olmazsa merhamet ve şefkatini, Silivri ve Hasdal’da, yıllarca, aylarca yatanlardan da esirgemese! Ama şu sırada bu şefkat, evet oyları getirmez! Ancak bu konudaki tutumu ve ilgisizliği acaba  “Hayırlara” vesile olmayacak mı? Göreceğiz!
Yakın tarihimizde böyle acılar karanlık sayfalar var; 27 Mayıs darbesi ve sonra yaşananlar da en azından anılması gereken olaylar. Acaba Erdoğan İstanbul’da Yassıada’ya gidip konuşmasa da, bu adaya nazır bir yerde, bu acılar adası konusunda da duygu sömürüsü yapmayı düşünmez mi?
Erdoğan, Diyarbakır konuşmasında, DTP’nin Özerk Kürdistan’ı ilan etmesi hususunda “lal-ı epem”, dudakları kilitli! Ama gizli bir projesi var gibi; 12 Eylül’den sonra daha da güçlenince, Anayasayı tümüyle değiştirecek! Belki de, bu yeni Anayasa ile TÜRK kelimesi -kimliği- tamamen ortadan kaldırılır, yerine “Anayasal Vatandaşlık” olur... Kendileri “Türkiye Türklerindir demek yanlıştır”  demedi miydi!
Önceki gün Diyarbakır’da bir Türk Başbakanı, Devlet adamı konuşmadı, her nabza göre şerbet veren, her yörede ayrı konuşan, evet dedirtmek için her şeyi yapmaya hazır, her yolu aracı kullanan, bir politikacı konuştu. Duygu sömürüsü yaptı! Ama Türk halkı, sömürge halkı mı? Sömürülmeye müstahak mı? 12 Eylül’de göreceğiz!

Tüm yanaşmalar, yalakalar, beslemeler AKP İktidarının, “YAŞ Zaferini” kutluyorlar. Türk Ordusu’nun “Zafer Bayramında”! “Türk Ordusu hizaya getirildi, artık hiçbir zaman aynı olmayacak” diye seviniyorlar.
Türk ordusunun sicilli karşıtlarından Mehmet Ali Birand, şimdi Posta gazetesinde bu “zaferin” ayrıntılarını “İktidar-Ordu çekişmesinin iç yüzünü” anlatacak...  “Asker nerede, ne zaman hata yaptı? diye soruyor, sonra dizinin ilk yazısındaki manşet; “Asker, Gül ve Erdoğan’ı iyi okuyamayınca kaybetti...”
Fakat aslında, Türk Ordusu bu kişileri başından beri çok iyi tanımıştı. Arada derin bir kan uyuşmazlığı, amaç farkı var!
Mehmet Ali’nin ihanetin odağından anlattıklarını, açıkladıklarını merakla okuyacağız; yazı dizisi konusundaki analiz ve yorumlarımız mahfuz kalmak şartıyla. Birand ve şürekâsı, herhalde orduyu, iktidarla el ele, nasıl hizaya getirdiklerini açıklayacaklar! Doğrusu başardılar, Türk Ordusu’nu bertaraf ettiler. Şimdilik!
Birand’ın sicili
Önce, Birand’ı tanıtmak lazım... Mehmet Ali, özründen ötürü askerlik yapamamanın ezikliği ve kompleksi içindedir... Belki de, asker ocağında yaşamamanın, asker aşı yememiş olmanın eksikliği içindedir...
1986’da yayınlanan, “Emret Komutanım” kitabını yazmak için Genelkurmay’ın izin ve yardımıyla, Doğan Aktulga Paşa’nın, Orgeneral Hüseyin Kıvrıkoğlu’nun Genelkurmay Başkanlığı döneminde askeri okullarda büyük reformlar yapmasından sonra, askeri okulları, askeri birlikleri gezdi. Öğrenciler ve subaylarla konuştu...
Bu okullardaki eğitim seviyesinin yüksekliğini takdir ediyor ama buna rağmen orduya gene olumsuz yönünden bakıyor... Sonuçta kitabın mesajı, subayların toplumdan kopuk bir kast oluşturduklarını ve ordumuzun asıl ruhu olan “Emret Komutanım”ı eleştiriyor! Anlayamamış ki, bu anlayış, bu söz, Türk Ordusu’nun temelidir. “Türk askeri” bir emir ve görev verilince, “Emret Komutanım” der ve görevi her ne pahasına olursa olsun, yapar! Kısacası kitabın teması, mesajı “Emretme Komutanım”ı TSK’nın geleneksel ruhunu ve gücünü yok etmek!
“Atatürk’ün Ordusu” İç Hizmet Kanunu değişmedikçe, tabii ki, Atatürk Cumhuriyetinin devrim düşmanları tarafından yıkılmasına karşı direnecekti, bu asli görevlerindendir... Semantik ayrıntılar üzerinde durmaya gerek yok; “Darbe” safsatası yapılmasın! Şimdi onların sevinci, bizim sorunumuz ve endişemiz, Türk Ordusu’nun bu gücünü kaybetmesi!
Görevleri uyarmak
“Atatürkçülüğü” ilke olarak özümsemiş olan muhalefet partileri, sol veya sağda olsunlar, muhakkak görevlerini yapacaklardır! Ama ordu olmazsa, daha doğrusu güçlü olmazsa, sonunda kim koruyacak bu Cumhuriyeti?
Gene Birand: “Asker, Erdoğan’ı çok iyi okudu, teşhisini yaptı, başına gelecekleri anladı ve durdurabilmek için savaş açtı” diyor. Bu da doğru... Askerler Gül’ü ve Erdoğan’ı çok iyi tanıdıkları, daha iktidara gelmeden önce söylediklerini bildikleri için, önlemek istemişlerdir...Kişisel olarak başlarına gelecekleri bildikleri için değil, iktidarı ele geçirmek için değil! Komutanlar, darbelerin çıkar yol olmadığını çoktan anlamışlardır, ama görevleri uyarmak ve sonunda direnmektir!.. Asker veya sivil, hiç bir Atatürkçü, bu zihniyetteki insanların iktidara “tramvay dolusu demokrasiyle” gelmelerine, Çankaya’ya çıkmalarına “makûs talihe” içtenlikle razı olamaz. Bu Cumhuriyet demokrasiyle kurulmadı ki böylesi bir demokrasi ile yıkılsın!
Ve Bayramoğlu
Malumlardan Ali Bayramoğlu, orduya karşı “zaferin” miladını tespit ediyor: Milattan önce TSK’nın vesayeti vardı... “Milattan sonra”, yani 2002 seçimlerinden AKP’nin, mutlak iktidara gelmesinden sonra “Türkiye’de ucu bugüne uzanan köklü reform süreci... Sivilleşme girişimleri, sistemi haki renkten arındırma çabaları” ve AKP’nin, kaleleri ele geçirmesi... Açıkça diyor ki: “Şimdi örselenen ve çöken (çökertilen) bir askeri düzen var ortada”. Ama “milattan” sonra, yeni Genelkurmay Başkanı Işık Koşaner’in, nasıl bir karargâh politikası izleyeceğinden kuşkulu! Boşuna sevinmesin; Koşaner, komutayı devralırken yaptığı konuşmada, Bayramoğlu ve şürekasının idolü bir Hilmi Özkök olmadığını gösterdi.
Ve Erdoğan bugün Diyarbakır’da. Bakalım, “Türkiye Türklerindir demek yanlıştır” demiş olan Erdoğan, orada, “Bize Türk dedirtemezsiniz” diyenlerin yüzlerine karşı, “Ne mutlu Türküm diyene” diye, bağıracak mı?

“Kokuşmuş” çok şeyler var  “Korku İmparatorluğuna” dönüşmüş ülkemizde! Mağdurlar, masumlar, sanık ve mahkum... Asıl mahkumlar cezaevini, bazı deliler de tımarhaneyi ele geçirmişler... Hainler kahraman! Bölücü eşkıya Mecliste, onların hakları var ama Türklerin hakları yok! Avcılar “av” olmuş, borazan  “Av köpeklerinin” ellerinde!

Göremeyen bakan
İçişlerine “bakan” fakat “ne gördüm, ne duydum, ne de konuşurum” tutumundaki Beşir Atalay “Haliç’teki Simonlar” kitabından dolayı Hanefi Avcı’yı suçlamış... “Yaptığı etik değil; Polis teşkilatında kamplaşma var demek yanlış” diyor.
Cam evlerde yaşayanlar, başkalarına taş atmasınlar... Atalay, bu suçlamaları yapacağına kendi “iş alanına”, ön bahçesine baksın! Allah’ın günü, Türk Ordusu’na düşmanca saldıran malum medyanın “mâlum” yazarları, Polis Akademisi’nde, polis okullarında öğretim üyesi. Sayın Bakan eğer fark etmemişse, incelesin... Bu “hocalar”, öğrencilerine, yeni polislere ne ögretirler, ne telkin ederler? TSK’ya, sevgi ve saygıyı mı?... Emniyetle ordu arasında dayanışmayı mı? “Kamplaşmanın” asıl odağı bu kasıtlı eğitim ve hocalarıdır! “Kamplaşma”  hangi cemaatin eseri? Hanefi Avcı, bunu açıklıyor... Şimdi Atalay’a düşen, Avcı’yı suçlamak yerine, yazdıklarını suç duyurusu olarak algılamak ve gereğini yapmaktır!

Aslan Güner olayı
YAŞ bitti, bitti ama general sürek avı sona ermedi. Şimdi işleri “av” olanların boy hedefi Genelkurmay 2. Başkanı Orgeneral Aslan Güner... YAŞ’dafeda edildi, önü kesildi. Ama bu yetmedi; paşanın bağrına bastığı taş daha orada dururken, fesat ve tezvirat karargahı Taraf gazetesinin “iyi koku alan” ve askeri karargahlardan bavullar dolusu belge çıkarmak “maharetini” gösterdiği için  “Yılın Gazetecisi” seçilen Mehmet Baransu’nun yeni başarısı; iddiasına göre Aslan Güner 2007’de Korgeneral rütbesiyle Genelkurmay İstihbarat Başkanı görevinde iken, 2007’de İsrail’den aldırdığı cihazla iki bin kişiyi “yasadışı” (!) olarak dinlemiş, dinletmiş... TSK hemen açıkladı, iddia hakkında soruşturma başlamış... Bu soruşturmanın sonucuna kadar kimsenin kesin hükme varması doğru değil! Ama, bu soruşturma sürerken, İstanbul’daki “özel yetkili” Savcı, bu paşayı da huzuruna ifade vermeye çağırırsa şaşmamalı!
Soruşturma sonunda gerçekler ortaya çıkacak... Orgeneral Güner’in, dinleme cihazlarını, Savunma Sanayii Müsteşarlığı aracılığıyla, İsrail’den, usullerine uygun olarak, terörle mücadele kapsamında getirtmesi, İstihbarat Başkanı olarak göreviydi... Böyle imkan ve aygıtlar varken, bunlardan yararlanmasaydı görevini ihmal etmiş olurdu... Ama paşanın bu cihazların başında oturduğu ve herkesi dinlettiği, en azından yakıştırma... Bu iddiaları ve özenle servis edilen içeriklerini, sitelerine, sayfalarına, köşelerine indirenlerin ortaya atmaları, akıllara zarar!
Orgeneral Hasan Iğsızda, fesatsitelerine karşı psikolojik savaşta simetrik mukabil harekata girişmişse, görevini yapmıştır, hatta az yapmıştır!
Akılları, vicdanları zorlayan şu; fesat ve tezvirat siteleriyle, güya yasal dinlemelerleorduyu yıpratanlar görevlerini yapan komutanları suçluyorlar! Iğsız Paşa, cezasını aldı; şimdi sıra Güner Paşa’da!
Kahramanların, onurlu komutanların şikarlar olarak, işi “av” olanların önüne, birer birer atılmasının sonu nerelere varacak?
Sıra kime gelecek? Şimdi, sırada İlker Paşa mı var? Bu oyunlara kim dur diyecek ve bu kokuşma ne kadar sürecek?

Asıl Onur Nişanı
Erdoğan, emekli Orgeneral İlker Başbuğ’a hak ettiği, Özkök’e bile verdiği  “Devlet Üstün Hizmet Nişanını” vermedi... Kendsini “Devlet sanıyor!” Mühür -şimdilik- onda! Bu “devlet” madalyasını Erdoğan’dan almamak, Başbuğ için büyük onur. Bu vesileyle anlaşılıyor ki Erdoğan, Başbuğ’u hiç sevmemiş. Acaba neden? Herhalde ortaya ergeç çıkacak “nedeni”  de, paşa için büyük onur!

Barzani’nin postalları
Referandum sürecinde dilin kemiği, tezviratın endazesi yok. MHP Genel Başkanı Devlet Bahçeli’yi, Başbakan Yardımcısı iken Barzani’ye para, silah ve teçhizat vermekle suçluyorlar..
Ben devlet görevinde iken birçok sırlara vakıf oldum ve bunları mezarıma götüreceğim. Fakat bu konuda konuşmaya mecburum. Bir zamanlar Cezayirli mücahitler Fransızlarla mücadele ederken, onlara takalarla silah vesaire gönderildi... Ve 1980’li yıllarda PKK ile mücadelede TC’ye yardım etmeye talip olan Barzani’ye para, silah ve postallar verildi...  “Postal yalayıcılar” da bundan galat! O zaman Devlet doğru yaptı. Asıl iki yüzlülük Barzani’lerinki!

Eski askerler ağlasalar da ölmezler, kolay silinmezler de! Genelkurmay Başkanı Orgeneral İlker Başbuğ, “yaş haddinden”, ama YAŞ’dan dolayı değil, görevini Orgeneral Işık Koşaner’e devretti... Bundan sonra, hayatını “emekli orgeneral” olarak sürdürecek.
Bütün vedalar, ayrılıklar, ayrılmalar acıdır, hüzünlüdür... Şarkıdaki gibi “ayrılmak” biraz ölmek gibidir. Askerlikten emekli olmak kanunun emri, “ayrılık olmasa”!  
Bir askerin, bir generalin, yıllarca onurla taşıdığı üniformasını, gardıroba asması çok acıdır. Ben yedek teğmen olarak terhis edildiğim zaman, üniformamı çıkardığımda çok üzülmüş, duygulanmıştım... Günlerce dolaptan çıkarıp baktım! Şimdi de üniformalı resimlerime bakıyorum!
Bir de, orgeneralin ruh haletini, düşünün. İlker Paşa gözyaşlarını tutamamış; askerler de ağlar!
Bugün “T” cetvelini masaya koyarak, Başbuğ’un Genelkurmay Başkanlığı döneminin muhasebesini yapmak, yaptıklarını, yapamadıklarını yazmak “istifa etmeliydi” demek çok kolay. Ben Başbuğ’un bu çok tehlikeli fırtınalı sularda, gemisini kaptansız bırakmamak için, istifa etmediğini düşünüyordum. Kendisi de böyle demiş! Kendisini feda etmek, değerli tayfalarını da feda etmek pahasına da olsa! Ama Başbuğ’un fedakârlığı, gemiyi kurtardı mı? Fedakârlığına değdi mi?
Bıçak sırtı
Hiç bir devir teslim, bu defaki gibi “bıçak sırtında” olmamıştır. Başbuğ ve görev dönemi konusunda son hükmü vermek ve O’nu suçlamak veya methetmek için zamanın şartları hususunda, yeterli bilgimiz yok... Bilemediğimiz, ama sonunda muhakkak açıklanması gereken çok şey var! Gerçeklerin behemehâl, acilen açıklanması gerekir... Devlet sırrı olsa ve ucu nereye dokunursa dokunsun! Bu hususta da, hem İlker Paşa’ya, hem de Işık Paşa’ya görev düşüyor... Işık Paşa’nın güç görevine “beyaz tahtada” geçmişin yüklerinden arınmış olarak başlaması lazım! Yoksa, şüpheler ve istifham işaretleri kaldıkça, ordu düşmanları, baykuşlar gibi bu karanlıklardan, yararlanacaklardır. Leş kargaları, İlker Paşa’yı daha ölmeden parçalamaya kalkışacaklar, Işık Paşa’yı da, arkasını sıvazlayacak, tahrik edeceklerdir! Başladılar bile!
Hata nerede?
Eğer Başbuğ’un bir hatası varsa, bu da Paşa’nın, “sivil otoriteye”, fazlaca riayetkâr, “yargıya” da aşırı saygılı olması!
Başbuğ istifa etseydi ne olurdu? Peşin hüküm vermek istemem; mülahazat hanesini açık bırakıyorum. Ama kanımca, eski Genelkurmay Başkanı, Erdoğan’ın YAŞ’daki baskısına teslim olmakla, neticede TSK geleneklerinin bozulmasına, şerefli askerlerin feda edilmesine imkan vermiştir! Daha önce de “yığınakta”, ilk askerler tutuklandığında, tavırını, TSK’nın tavrını koymalıydı. Kısacası Başbuğ iktidara ve yargısına güvenmekle, “sivil otoriteye” riayet etmekle demokrasilerde olduğu gibi davranmıştır... Fakat son tahlilde, mesela ve öncelikle, “Ergenekon süreci” adalet midir? Böyle bir şey, demokrasilerde, görülmüş müdür? Başbuğ, başında dirense, tavır koysaydı, TSK, bu dizi saldırılara karşı dursaydı, ne olurdu? Durum herhalde bugünkü gibi olmazdı...
Böyle diyorum, ama gene de o günlerin şartlarını bilemediğim için, kesin hüküm vermek doğru olmaz. Son “hükmü”, tarihe bırakmak da yanlış; önümüzdeki günlere ve gelişmelere bırakmak gerek! Anlaşılan, “gelişmeler” gecikmeyecek. Son haberlere göre, Ergenekon savcısı Zekeriya Öz, emekli Orgeneral Başbuğ’u, “Andıç” iddiaları konusunda sanık sıfatıyla, ifade vermeye çağıracakmış! Ben bunu daha önce tahmin etmiştim!
Erdoğan, Başbuğ Paşa’yı, devletin “Üstün Hizmet madalyasına” layık görmedi... Hâlâ düşünüyormuş. Asıl, Paşa’nın Erdoğan’ın vereceği madalyayı kabul etmemesi onurlu bir hareket olur!
Bu yazıyı yazarken aklıma, Romalı Brütüs’ün, öldürülmesine hançeriyle ortak olduğu Sezar’ın cenazesindeki konuşması geldi: “Yurttaşlar, Romalılar; ben Sezar’ı övmeye değil gömmeye geldim. İnsanın ettiği kötülükler arkasından yaşar. Yaptığı iyilikleriyse toprağa girer kemikleriyle”...
Başbuğ görevi boyunca tarifsiz acılar çekti, ama şükürler olsun ki ölmedi. Üniformasını çıkarmış olsa da, vatana hizmetleri muhakkak unutulmayacak ve başka alanlarda devam edecektir, etmelidir! 
“Eski askerler ölmezler”. Ölüme giderken de, “Yaşasın Türk Ordusu” diye selam dururlar ve görevlerini ölene kadar yaparlar! Allah Türk Ordusu’na ve bu ruhuna zeval vermesin!

Eşkıya ile pazarlık yapıldığı iddiaları tartışılırken bölücüler, “Büyük Kürdistan” gerçekleştirmek için, 25. Kürt isyanını ilan ettiler! “Pazarlıklar yapıldığını iddia edenler, şerefsizdir” diyen Başbakan Erdoğan gerçekler karşısında kıvırdı; şimdi o da, Cumhurbaşkanı gibi. O da gerekçeleri ileri sürerek; “Siyasi iktidar olarak hiçbir zaman terör örgütü ve temsilcileriyle asla masaya oturup görüşme yapmayız. Devlet (çözüm aramak için) bazı şekillerde, kurumlarıyla bazı temaslar yapar. Mesela istihbarat kurumlarıyla yapar, onların görevi zaten budur” diyor.
Çevir kazı yanmasın! Kimse  “masaya oturuldu” demedi... AKP iktidarı doğrudan temas etmedi demedi... Doğrudur;  bu temasları yapmak, bir yerde istihbarat örgütlerinin görevidir de, bu neden daha önce söylenmedi? Ortada bir gerçek var; şöyle veya böyle bu temaslar yapılmış... İstihbarat örgütleri, kimin emrinde? Erdoğan bu temaslardan haberdar değil mi?.. Maksat sadece APO’dan ve Kandil’den bilgi almak mı? Yoksa en hafif tabiriyle, uzlaşma için, zemin yoklamak mı? Terör örgütüyle “Pazarlık ve uzlaşma”, kan dökülmesini durdurmak için olsa bile, onurlu bir hükümete yaraşır mı? Hele şu “Referandum zemininde” böyle temasların ve olası uzlaşmanın, “Evet”  getirisi için olduğu anlaşılmaz mı? “Şerefsiz ve alçak olan kim şimdi?”

Bir pazarlık söz konusuysa, bölücülük harekâtında yönetimi ele geçiren, “genişletilmiş”  Demokratik Toplum Konseyi eş başkanı Ahmet (neden-nasıl) Türk, Güneydoğu’da AKP ambalajına evet dedirtmek için şartlarını ortaya koydu:  “Öcalan çözüm sürecinde rol oynasın... Yeni bir demokratik Anayasa hazırlansın... Kürt tutuklular serbest bırakılsın. Yüzde 10 seçim barajı kaldırılsınTerörle mücadele yasası değişsin”...  
Baş şart, APO’nun affedilmesi ve baş müzakereci kabul edilmesi. Hatta APO’ya af vaat edildiği söyleniyor... İlke hususunda, zımni bir anlaşma olduğu belli de şimdi şartlar üzerine pazarlık yapılmakta... Doğrudan olmasa da “kurumlar aracılığıyla”! Bu temaslar yapılırken iktidarın bilgisi içinde bazı vaatlerde bulunulduğunu tahmin etmek yanlış mı olur?

Bölücülerin “Ilımlı” lideri Ahmet efendi şartlarını ortaya koydu... “Tek anamızın nikâhını istemediği kaldı” diyecektik, ama adam bunu da açıkça istiyor! Demirtaş ve Baydemir, ’Demokratik Özerklik’bayrağını dalgalandırırlarken, Ahmet bunların üzerine tüy dikti... “Özerk Kürdistan’ı” yani “Büyük Kürdistan”  devletini ilan etti. “Bu, birlikte yaşama projesidir”. diyor... Hayır. Bu, Türk topraklarından parça kopararak, “Büyük Kürdistan’ı” gerçekleştirmek için başkaldırıdır!.. 25. Kürt isyanıdır... Öyle algılanmalıdır! Bu isyana karşı yapılacak şey, “Neden olmasın” diye tartışmaya açmak değil, “tenkil ve tediptir” ... Tabii Atatürk’ün kurduğu üniter, ulus devletin, ilelebet yaşaması isteniyorsa... 
Bu “başkaldırı”, Erdoğan ve iktidarının ateşle imtihanı olacak. Pazarlık olmayan  “pazarlık sürecinde”, bu isyanın üzerine, sadece lafla değil, bir politikacı olarak değil, Devlet adamı olarak gider, gerekeni, Mustafa Kemal ve İsmet Paşa gibi yaparsa, Güneydoğu’dan “Evet”  almaz, ama Türk halkının övgüsünü kazanır! Farzımuhal, daha doğrusu diyelim ki  “Özerk Kürdistan”, “Büyük Kürdistan”, bayrağı ve de ordusuyla, Türkiye topraklarında kuruldu. Türkiye’nin her tarafında “işleri-aşları” olan, Türkiye’den ayrılmak istemeyecek binlerce Kürt vatandaşımız var! Onlar ne olacak? “Kürdistan”a tatile, yakınlarını görmeye, pasaportla mı gidecek ve sonra vize alarak mı dönecekler? Çifte vatandaş mı, olacaklar? Bu ülkede engellenmeden para kazanan Kürt kökenli iş adamları, Boğaz’daki yalılarını bırakacaklar mı? Yoksa Musa Anter’in zamanında dediği gibi, bütün Türkiye “Kürdistan” mı olacak... Neden olmasın!?

Kürt kökenli vatandaşlarla yıllardır beraber yaşadık, savaştık umutlarda, iyi günlerde, felaketlerde, beraber olduk... Biri birimize,  yanlışlar da yaptık... Her ne olmuşsa olmuş, Kürtlerle de et tırnak gibiyiz. Soylarında çeşitli kökler olan Türkleri nasıl, nerelerinden,  böleceksiniz? Tırnağı etten nasıl ayıracaksınız? Lazlardan, Çerkezlerden, Arnavutlardan vb. da kopmamız mümkün olmadığı gibi, Kürt kardeşlerimizden de kopmamız mümkün değil... İşte, şimdi kanlar, “tırnağı” etten koparmak için akıtılıyor! Kanı durdurmak için tek çare “Özerk Kürdistan” filan değil: “Ne Mutlu ki, Türküm” demek!..

TC’nin AKP’li Cumhurbaşkanı Abdullah Gül, Azerbaycan yolunda, gazetecilere aynen, Kürt sorununu çözmek, PKK terörünü bitirmek için,  “Devlet, terörü bitirmek için her yolu dener. Devlet, terörle masaya oturup pazarlık yapmaz ama kurumları vardır”  buyurmuştu...
Başbakan Erdoğan, miting meydanlarında,  “PKK ile pazarlık yapıldığı iddiaları alçaklıktır şerefsizliktir”  diyor, muhalefeti PKK’ya alet olmakla, suçluyor. Şimdi sormak lazım; haydi İmralı’da pazarlık yapıldığını teyit eden AÖ’ye de inanmayalım, Cumhurbaşkanına inanmayacağız da, Referandumda “Evet”  dedirtmek için, “her yolu deneyen” Erdoğan’a mı inanacağız!
Teslim etmek lazım; karşımızdaki ve içimizdeki hainler cümbür cemaat, bugünkü zemin ve ortamda çok iyi oynuyorlar... Önce piyonlarıyla kalelerimizi ele geçiriyorlar, yakında “şah” diyecekler! Koca TC, satranç tahtası başında uyurken, başka taraflara bakarken, ayrıntılarla meşgul olurken, ölümcül hamlelerini yapıyorlar! Kısacası, gaflet ve uyurgezerliğin, aşırı iyi niyet ve hoşgörünün, arkadan içimizden hançerlenmekle sarmal olduğu, hazin bir öykü bu!
Son hamlelerinde, en sağlam kalemizi içinden de vurdular! Bu ülkenin şahin (evet ’Şahin’) koruyucusunun da kolunu kanadını kırdılar! Devletin kuruluşundaki “İyi niyeti”, Kürtleri Türklük kazanında, diğer etnik gruplarla birlikte bütünleşmiş etmek -benimsemek- çabaları idi...
Devam eden “hoşgörümüz” daha doğrusu bazılarımızın gafleti, Kürtlerin dışarıdan da tahrik edilen, beslenen tepkilerini, silah ve terörle de olsa haklı görmek!  “Kürtlerin hakları” derken  “Türklerin haklarını” unutmak, TC’nin geleceğini kale almamak!
“Gaflet” de “Kürt sorununun”  Kürtlere bütün hakları verilse, talepleri yerine getirilse de çözülmeyeceğini idrak edememek! Bölücü Kürtler için ideal çözüm,  “Büyük Kürdistan”. Bu gerçekleşene kadar da terör bitmeyecektir!
“Gafletin” yaşayan şahikası APO, pimi çekilmiş bomba gibi elimize verildiğinde bunun nedenini anlamamak -sorgulamamak- sonra da açık yargılamada cinayetlerinin sabit olmasına rağmen, gerektiği gibi, idam etmemekti! Ak Parti şimdi bu adamın ağzına bakıyor. İmralı’dan mesajlarını bekliyor ve medet umuyoruz!
Ve “gerçek”: Adamların son hamlesi;  “Demokratik özerklik.” BDP’li Demirtaş ve Baydemir açıkça; Türkiye’ye demokrasi, Kürdistan’a da demokratik özerklik getireceğiz diye meydan okuyorlar... APO da müritlerine, ’Kürtler ibadet eder gibi demokratik özerkliğe çalışmalı “ diyor!’
Ve de “dalalet”. Siyasi, uluslararası zemin ve ortamda yanlış yol!
ABD, ordusunun büyük kısmını, Irak’tan çekiyor ama elini kolunu Orta Doğu’dan çekemez... Yabancı güçler, satranç oyununu, kenarından seyretmiyorlar... Adamlarına taktik veriyorlar. Son “eylemsizlik” de bu taktiklerden! Ama daha büyük bir strateji var: “Karadeniz’e yerleşmek”... Terörün, Karadeniz bölgesine de inmesi, tesadüf değil! Bu emellere, en büyük engel, güçlü Deniz Kuvvetlerimizi ve Komutanlarını saf dışı bırakmak oyunları da tesadüf değil, büyük strateji gereği! ABD, Irak’tan çekilirken ve sonrasında, Türkiye yolundan yararlanmak ve öz çıkarları için, Karadeniz’de üsler bulundurmak ister. Bu konuda en sağlam müttefikleri petrol kuyularının bekçileri Kürtler! Eski sorun, Rusların açık denize, Akdeniz’e çıkmak istemeleri idi. Şimdi de sorunumuz, ABD’nin Karadeniz’e çıkması! !
Ve “İhanet”-içimizdeki Beşinci kol- PKK savunucuları ve yardakçıları! “Demokratik Özerklik neden olmasın”dan, başlayarak, “Büyük Kürdistan da neden olmasına”a kadar varacak gaflet. AKP iktidarının da aymazlığı; referandumda EVET oylarını, artırır diye eşkıya ile pazarlığa kalkışmak!
Evet, onlar iyi oynuyorlar bu satranç oyununu, bizimkiler, Kasımpaşa sahasında futbol çevirirken çalımlar yaparlarken! Ama “oyun” futbol da değil, satranç da değil; Türk’ün “Ölüm kalım savaşı”! İktidarda olanlar, tarih ve Türklük şuurundan, ihata kabiliyetinden ve vizyondan yoksun oldukları için, tehlikeleri göremiyorlar!
Yakup Kadri’nin “Yaban” romanında, düşman Anadolu’nun ortasına kadar gelmiş... Yazarın rastladığı bir köylü, aldırış etmiyor hatta “buraya gelirlerse bizim için iyi olur” diyor... Sen “Türk değil misin” diye sorunca, “O senin dediklerin Haymana Ovasında bulunur” diyor, yani Türk olduğunun farkında bile değil...
İçimizdeki yalaka liboşlar, Milliyetçiliğimizin temeli olan bu değerlere, ırkçılık -”çağ dışı”-diyorlar. Fakat Kürtlerin etnik ırkçı milliyetçiliklerine, arka çıkıyorlar!
Gaflet-ihanet- dalalet üçü bir arada! Sen, ne kadar ileri görüşlü imişsin Atatürk!

Terör örgütü PKK, Eruh-Şemdinli baskınının yıldönümünü beklemedi... Önceki gün, 14 Ağustos’tan itibaren “eylemsizlik” kararı aldığını açıkladı.

Günlerden beri her platformda, her gazetede, her televizyonda  “Kürt sorunu ve PKK terörü” tartışılmakta... Sorunun özü nedir? Şehit cenazeleri neden artıyor?.. Kan neden durdurulamıyor? Ve çeşitli yorumlar; Kürt sorununun, psikolojik, sosyolojik, “haklı” sebeplerinden TSK’nın hatalarına, “kasıtlı”   ihmallerine ve hatta PKK ile iş birliği yapıldığına kadar... Ve bu konudaki gerçek gaflet ve ihanetlerden hiç söz edilmeyip, asıl doğru teşhis yapılamadığı için, kanser bünyeye yayılıyor, müzminleşiyor.

Provokatörler

Çok yazdım, ama tekrar edeyim:  “Kanserin” adı “Büyük Kürdistan” ! Semptomlar -araz- bahane! Yüz yıla yakın,  yabancıların tahrik ettikleri, bizi güçsüz kılmak için, Türkiye’nin, Türklerin bölünmesi için, projelerini yaptıkları ve bir kısım Kürtlerin kapıldıkları büyük hayal! Ve  “hayal” şimdi, gözlerimizin önünde gerçekleşmekte. Hiç, boşuna, semptomlarla oyalanmayalım, pansuman yapmak, çıbanların üstüne yara açtı, kapamakla bu sorunun şu veya bu şekilde çözüleceğini sanmayalım! Eğer “radikal” cerrahi yapılmazsa, hatta operasyon başarılı da olsa,  “hasta” ölecek! Son Hatay ve İnegöl olayları üzerine, bu olayların neden, nasıl çıktığı, provokatörlerin kimler olduğu tartışılıyor... Bunların cevabını ve suçluları aramak için, hükümet Mülkiye Müfettişleri, muhalefet Partileri heyetler gönderiyorlar. Rivayetler muhtelif, ancak kafa karışıklığından başka sonuç yok! Ama eğer,  “provokatörün”  kim olduğu hususunda hâlâ şüphe varsa, sadece son olayların değil, bütün ülke sathında gittikçe azan terör eylemlerinin ve Hatay, İnegöl olaylarının provokatörleri, önceki gün gene yeni tahrikleriyle, ayan beyan ortaya çıktı! Başka adreslerde, hele Türk milliyetçilerinde, ülkücülerde aranmasın! Büyük asıl provokatör önce PKK-Bölücüler ve TBMM’deki temsilcileri BDP, “Barış ve Demokrasi Partisi’dir” 
İnegöl ve Hatay’da olayların nasıl çıktığı, neden çıktığı üzerinde durmaya gerek yok. Özetle, PKK’nın, dağlarda, kentlerde, azan eylemleri ve ardı arkası kesilmeyen şehit cenazeleri yüzünden, ülke çoktandır patlaması “bekletilen” bir “barut fıçısı” ! Bu ortamda, şimdiye kadar birlikte yaşayan insanlarımız arasına husumet ve kuşkuların girmesi, halkın öfkesi ve bu ortamdan, çapulcuların, sarhoşların meydan bulmaları beklenirdi! 
Ama asıl kışkırtıcı, BDP ve bölücüler! Şüphe varsa, şu sırada öfkenin son haddini bulduğu Hatay Dörtyol’a, BDP’lilerin, konvoy halinde, milletvekilliği dokunulmazlık zırhını kullanarak, saldırmak teşebbüsleri kışkırtma değil de nedir? “Barış Hareketi” imiş. Selahattin Demirtaş ve avanesi, “barış mesajları” vereceklermiş... Güldürmesinler bizi! Eğer Hatay Valisinin ve Emniyet Müdürünün basireti, kararlılığı olmasaydı ve Dörtyol’a girselerdi, olacakları, asıl oradaki Kürt kökenlilerin maruz kalacakları nahoş harekâtları tahmin edemiyorlar mı? Selahattin Demirtaş ve şerikleri, O “Dünya alt üst olsa da gireceğiz” diye meydan okuyan vekil, Türkiye’nin “alt üst” olacağını bilmezler mi? Çok iyi bilirler, ama maksatları da bu; neticede bir dış gücün müdahalesini davet etmek! “Büyük plan” -asıl “büyük kışkırtma” budur! Gazete köşelerinde boşuna  “byte”, TV programlarında boşuna nefes tüketilmesin, abesle iştigal edilmesin! İçimizdeki düşman 5. kolun kendisi. Baş provokatörler, bu adamlar ve kadınlardır... Bir “radikal cerrahi” de burada zorunlu!
Bu sözde “millet”, aslında PKK vekillerinden Siirt Milletvekili Osman Özçelik,  “Bir arada yaşamak konusunda artık fazla ısrarcı olmayacağız” demiş... Kendilerini Türk milletinden saymayanlarla birlikte yaşamakta,  asıl biz ısrarcı değiliz. İstedikleri yerin dibine gidebilirler ama bu toprakları “o yere” götüreceklerini sanıyorlarsa çok yanılıyorlar.
Ahmet Altan, “Burası Türklerin ülkesi değil... Burada yaşayan herkesin ülkesi” diyor. İnşallah bir gün hanyanın ve Konya’nın nerede olduğu ona öğretilir. Bu vatan “Türklerin vatanıdır”. Bazıları “Türküz”  diyemiyorlarsa, onlardan başka kaybedeceğimiz bir şey yok... Zaten onları çoktan gözden çıkardık!
AMENTÜ: Ambalaja “Hayır”. AKP iktidarı yıkılmalı. T.C. yaşamalı.

“Dumanlı havayı” severler ama onlar kurt gibi asil değildirler... Kendilerini savunacak durumda olmayan onurlu insanlara, sisli karanlık bulutlu havada pusu kurarlar ve vururlar.
Kimlerin sesi olduğu belli bir gazetenin bir yazarı Orgeneral Saygın Berk’e saygısızca ismiyle hitap ediyor. Şerefli bir askere, yıllarca verdiği eğitim ve hizmetiyle hak ettiği rütbesiyle hitap etmemek, saygısızlık ve küstahlıktır. Fakat onlardan ne beklenir’
Zehirler
Bu, benim de “Bey” demek zorunda kaldığım zat, Berk Paşa hakkında, zehrini döküyor! Belli ki, Generalin, Erzincan’da “silahlı terör örgütü kurmak ve yönetmekten” suçlu olduğuna peşinen inanmış! “Ancak, rahatsız,” bu şahsın adının geçtiği andan itibaren tuhaf şeyler yaşanıyor. “General Saldıray Berk’in mahkemeye gelmemesinden, ifade vermemesinden,” ordumuzu (!) mahcup edecek kıvama gelmesinden” şikâyetçi!
Ama şu sırada, asıl şikâyet edilecek, kaygılanılacak husus, sadece Berk Paşanın değil, neredeyse bütün milletin, yargıya, savcılara güvenemez hale getirilmiş olması!
Ve bu adamları pek rahatsız etmez ama farkında mıyız ki, PKK’nın, gene azdığı şu günlerde terörle mücadele etmiş askerlerimizin “içerde” olmaları, ağır suçlamalarla yargılanmalarının, halen aynı terörle mücadele edenlerin azim ve şevklerini kırması çok vahim bir durumdur... Zaten, ordunun, Genelkurmayın ihmal, istihbarat zaafı vb. ile suçlanmaları da aynı bozgunculuğa matuf... Bölücüler bunlardan cesaret alıyorlar!
İnfaz
Yazar, orduya ve komutanlara hıncını, kinini ortaya dökmüş... “Ergenekon” dedikleri gayya kuyusunun daha dibine varılmadan Orgeneral Saldıray Berk’i, Orgeneral Çetin Doğan’ı ve diğerlerini yargısız infaz etmiş. Ben “kayıtlara geçsin” diye yazıyorum; Türkiye’de bağımsız yargıçlar kaldıkça, bu lanetli  “süreç” dibe vuracak, her şey, Türkiye Cumhuriyeti’ne ve ordusuna karşı hazırlanan Büyük Komplo ortaya çıkacaktır... O zaman, tüm yalakaların, yanaşmaların ve sözde liberal aydınların da, iplikleri pazara çıkacaktır! ...
Bazıları, duruşmalar esnasında ve sürecinde sokaklardan tankların geçmesinden ve havada Türk Hava Kuvvetlerinin jetlerinin uçmasından işkillenmişler, dingildiyorlar... Bu “geçişler-  uçuşlar”, resmi açıklamalara gören rutindir. Ama siz, asıl o tankların ve uçakların içindekilerın “ruhlarından”, kızgınlıklarından korkun! 
Gün uğursuzların; “ağızları” olanlar, şimdi başka “taraf” larından pervasızca konuşuyorlar... Fakat eminim, Saygın Paşa, bu “adama” hak ettiği cevabı zamanı gelince verecektir! Umarım “İlker Bey” dediği Genelkurmay Başkanı Orgeneral İlker Başbuğ da, hem ona, hem de, aynı küstah ve saygısız üslupla, kendisine “Dinleyin Orgeneral Başbuğ” diye hitap eden Taraf’a da gereken cevabı, zamanı geldiğinde -bir şekilde- muhakkak verir.
Türk Ordusu ve komutanları hakkındaki bu sözler ve saldırılar, milletin derin hafızasına kazınmıştır, cevapları da, eğer bir şekilde verilmezse, toplum vicdanında  ukde olarak kalır!
Ancak, inanıyorum ki, sonunda milletçe gerçek Ergenekon’dan çıkınca, bu lanetli kapsamda, Türkiye Cumhuriyetini ve ordusunu “bağlamak” için kullandıklar ipler-halatlar, sonunda ayaklarına dolanacaktır! Hemen açıklayayım; ne Ali Kemal’in acı akıbetini, ne de idam cezasını kast ediyorum; milletin lanetinden, tarihin nihai hükmünden söz ediyorum!

Altemur Kılıç
Yeniçağ 10.05.2010

Yalçın Doğan kardeşim, ülkenin bugünkü durumunu bir kelimeyle özetledi:  “Çalkalanıyoruz”! Türkiye gemisi, azgın bir denizde,  çalkalanarak kayalıklara doğru bir rotada ilerliyor.